Komemoracija Zoranu Rotaru
Kultura

Pančevci se višeminutnim aplauzom oprostili od Zorana Rotara

Pančevo, Uto, 04/12/2018 - 10:17
Aleksandar Stojković

Juče je na Katoličkom groblju u Pančevu sahranjen Zoran Rotar. Velikog Pančevca, kulturnog radnika, glumca, reditelja, autora brojnih monografija, na poslednji put je ispratilo oko dve stotine Pančevaca.

Komemorativni skup povodom smrti Zorana Rotara održan je u dvorani Kulturnog centra Pančeva. Sa govornice, od Rotara su se oprostili glumac Miroslav Žužić, njegov sin Nemanja Rotar i bivši direktor Istorijskog arhiva Pančevo, Milan Jakšić.

Nakon što je pozvao prisutne da minutom ćutanja odaju počast Rotaru, Žužić je pročitao biografiju Zorana Rotara.

Zoran Rotar je rođen u Kuli, 17. januara 1946. godine. U rodnom mestu završava osnovnu školu, a gimnaziju „Uroš Predić“ u Pančevu. Prvi stepen prava stiče na univerzitetu u Beogradu. Zapošljava se, prvo, u Komunalcu, potom Zavodu za zapošljavanje, da bi najveći deo radnog veka proveo u Kulturnom centru Pančeva, koji je i vodio kao direktor, krajem osamdesetih i početkom devedesetih godina prošlog veka. Mnogi naši sugrađani ali i stručnjaci smatraju da su baš te godine bile zlatni period ove ustanove. Tokom akcije „Najbolji kulturni centar u zemlji“, koju je sproveo radio „Beograd 202“ 1992. godine, na teritoriji čitave Srbije, Pančevački kulturni centar biva proglašen najuspešnijim.

Tokom rada u Kulturnom centru Pančeva, pokreće Bijaneale jugoslovenske skulpture, zajedno sa Svetlanom Mladenov i Milenkom Prvačkim, osniva Pančevački gudački kvartet, zajedno sa Ernestom Krumesom. U saradnji sa „Jugokoncertom“ iz Beograda dovodi najveća imena svetske umetničke muzike, među kojima su bili pijanisti Ivo Pogorelić i Aleksandar Slobodjanik.

Svesrdno pomaže i razvoj mladih talenata grada Pančeva među kojima su pijanisti Ivan Dinić, Marina Arsenijević i klarinetista Ognjen Popović.

Utemeljuje „Pančevački teatar“ i pravi koprodukcijske predstave sa Jugoslovenskim dramskim pozorištem. To su predstave: „Narodni poslanik“ i „Kabare 011“. Nikada u svojoj istoriji, ovo čuveno beogradsko pozorište, nije pre toga pravilo ovakve projekte sa nekim drugim pozorištem ili ustanovom kulture u zemlji.

Rotar formira i pančevačku lutkarsku scenu. Osniva tamburaški orkestar „Banatski kicoši“. Otvara radionicu za popravku iskrinih kino-projektora, jedinu takvog tipa staroj Jugoslaviji, zajedno sa šefom tehnike kulturnog centra Stevanom Živkovićem.

Na planu pozorišnog stvaralaštva, kako profesionalnog tako i amaterskog, izdvaja se, pre svega, rad u amaterskom pozorištu „Atelje mladih Pančevo“ gde je bio dugogodišnji predsednik, glumac i režiser. Vrhunac rada u „Ateljeu mladih“ predstvlja odlazak na svetsko trijenale amaterskih pozorišta u Monte Karlu gde naša prestava „Šnajderski kalfa“ deli ravnopravno prvo mesto sa američkom predstavom.

Režira više od dve decenije u KUD-u „Đetvan“ iz Vojlovioce  i osvaja sve prve nagrade na svim festivalima amaterskih pozorišta Vojvodine za režiju. Tako na scenu amaterskog pozorišta postavlja „Kovače“ Miloša Nikolića, „Ženidbu“ N. V. Gogolja, „Bubu u uhu“ Žorža Fejdoa, „Lažu i paralažu“ Jovana Sterije Popovića, „Sumnjivo lice“ Branislava Nušića i još mnoštvo drugih komada.

Priređuje i veliki scenski spektakl „Banatska svadba“, igrani etnografski esej o svadbenim običajima u Banatu u sradnji sa KUD-om „Stanko Paunović“ iz Pančeva, koji je trajno ovekovečila televizija vojvodine.

Profesionalni angažman realizuje sa svojim kumom, akademskim glumcem Miroslavom Žužićem Žuletom u predstavi „Pisma iz Jevrope a sa vandrovanja“ koja je sa svojih 175 izvođenja širom Jugoslavije, najduže igrana profesionalna predstava, nastala u našem gradu.

Rad na radiju i televiziji Pančevo obeležile su emisije koje je stvarao, njih čak preko sto, od kojih se izdvajaju: „Pančevo koje smo zaboravili“ zajedno sa Miroslavom Žužićem, „Pančevo za sećanje“, „Staro Pančevo“ i mnoge druge.

Poslednju deceniju radnog veka provodi u Istorijskom arhivu u Pančevu gde piše 14 monografkih publikacija o preduzećima, ustanovama i udruženjima grada Pančeva i deset stručnih arhivističkih knjiga.

Najznačajnije nagrade: Zlatni žižak, Nagrada publike na festivalu profesionalnih pozorišta u Subotici 82. godine i Novembarska nagrada Grada Pančeva za životno delo.

Do poslednjeg trenutka je radio i stvarao.

Preminuo je u svom domu, u rano jutro 1. decembra 2018. godine.

 

Zoranov sin, Nemanja Rotar, u svom, vrlo emotivnom, obraćanju, naglasio je koliko će mu otac nedostajati, a govorio je i o Zoranovom životu i danima provodenim s njim.

Nakon govora Milana Jakšića, prisutni su se od Zorana Rotara oprostili višeminutnim aplauzom. Onako kako se glumac i pozdravlja.

 

Pančevo komemoracija Zoran Rotar


Marketing

Najnovije vesti