Dvadeset i sedam godina od ubistva Slavka Ćuruvije

Slavko Ćuruvija je ubijen 11. aprila 1999. tokom NATO bombardovanja Savezne Republike Jugoslavije, u haustoru zgrade u kojoj je stanovao u centru Beograda. Ubice su u Ćuruviju s leđa ispalile 17 metaka.

U februaru 2024. godine objavljeno je da je Apelacioni sud u Beogradu pravosnažno oslobodio četvoricu nekadašnjih radnika Državne bezbednosti od optužbi za učešće u njegovom ubistvu.

U odsustvu neposrednih i posrednih dokaza koji bi pouzdano potvrdili da su Radomir Marković, Milan Radonjić, Miroslav Kurak i Ratko Romić izvršioci ovog krivičnog dela, Apelacioni sud je našao da nisu na nesumnjiv način dokazani navodi optužbe.

Usvajanjem žalbi odbrane i delimičnim usvajanjem žalbe Tužilaštva, apelacioni sud je preinačio prvostepenu presudu tako što je oslobodio od optužbe Markovića da je izvršio krivično delo teško ubistvo u podstrekavanju, a Radonjića, Kuraka i Romića da su kao saizvršioci izvršili krivično delo teško ubistvo, dok su oštećeni upućeni na parnični postupak radi ostvarivanja imovinskopravnog zahteva.  

„Činjenica da je Ćuruvija bio kritičar tada aktuelne vlasti, za ovaj sud nije sporna, ali s obzirom na to da je u odnosu na okrivljene doneta oslobađajuća presuda, to se Sud nije ni mogao upuštati u motive izvršenja ovog krivičnog dela“, naveo u tada u saopštenju Apelacioni sud.

Drugostepeni sud je ispitao svedoke koje prvostepeni nije, ali su se neki od njih izjašnjavali samo o informacijama koje su od nekoga čuli, te je ovaj sud zaključio da su iskazi pojedinih svedoka iz istrage ne samo nepouzdani, već i da se ne mogu sa sigurnošću prihvatiti kao istiniti.

Fondacija „Slavko Ćuruvija“ saopštila je tada da je šokirana odlukom Apelacionog suda da oslobodi nekadašnje pripadnike Resora državne bezbednosti optužene za ubistvo Ćuruvije i istakla da je takva presuda duboko uznemirila njegovu porodicu, prijatelje, kolege i poštovaoce.

Šta je utvrđeno presudom Vrhovnog suda

Vrhovni sud je u postupku zaštite zakonitosti delimično usvojio zahtev Vrhovnog javnog tužilaštva, utvrdivši da u oslobađajućoj presudi za ubistvo Ćuruvije pojedini veoma važni dokazi nisu pravilno ocenjeni.

Apelacioni sud je, kako navodi Vrhovni sud, izneo neke „potpuno nejasne“ ili „protivrečne“ zaključke, koji nisu u skladu sa izjavama nekih od najvažnijih svedoka tužilaštva, niti sa ključnim materijalnim dokazima, kao što je analiza podataka sa baznih stanica mobilne telefonije o razgovorima koje su okrivljeni vodili neposredno pre i posle ubistva Ćuruvije.

Fondacija „Slavko Ćuruvija“ je u januaru ove godine pozdravila presudu Vrhovnog suda, ali podsetila i da ona ne može da promeni užasnu činjenicu da odgovorni za ubistvo novinara ni posle skoro 27 godina nisu osuđeni za taj zločin.

U toku je, navodi ta fondacija, i sudski postupak po tužbi Radonjića, Romića i Kuraka protiv Fondacije „Slavko Ćuruvija“, jer im je, svojim saopštenjem na presudu, povredila čast i ugled.

Biografija Slavka Ćuruvije

Slavko Ćuruvija je rođen u Zagrebu, 9. avgusta 1949. godine. Diplomirao je na Fakultetu političkih nauka u Beogradu.

Od 1986. godine, radio je u listu Borba. Počeo je kao komentator, a zatim je napredovao preko urednika unutrašnjopolitičke rubrike, do pozicije glavnog i odgovornog urednika.

Godine 1994, zajedno sa Momčilom Đorgovićem, osnovao je list Nedeljni telegraf, a dve godine nakon toga njih dvojica su osnovali Dnevni telegraf.

Slavko Ćuruvija je ubijen dok je bio urednik i vlasnik magazina Evropljanin, koji je osnovao 1998. godine.

Danas, u Beogradu jedna ulica nosi ime Slavka Ćuruvije, a memorijalna ploča nalazi se na mestu gde je ubijen.